Casus Maatwerk

DSC00441

Hieronder een casus die in 2017 gepubliceerd is door Toezicht Sociaal Domein (TSD) In deze casus worden voorbeelden van wetten benoemd, versus de casuïstiek van de praktijk. Het is vaak zoekende hoe we met elkaar, in samenwerking, afstemming het beste kunnen realiseren voor de desgewenste situatie/ mens/ client etc. Ditmaal een casus over een jeugdige waarin de overgang 18- 18+ voor problemen zorgt. Welke oplossingen zou jij aandragen? Wat hebben jullie hiervoor ingericht? Zou je er iets over kunnen delen om anderen te inspireren?

Strikte toepassing Participatiewet

18-jaar grens als onneembare barrière

Thomas is 17 jaar en zit in zijn laatste jaar van het Voortgezet Speciaal Onderwijs (VSO). Hij wordt in september 18 jaar, maar heeft in juni zijn hoogst haalbare startkwalificatie gehaald. Volgens zijn begeleiders op school zou Thomas prima uit kunnen stromen naar (beschermde) arbeid, met op termijn mogelijk een garantiebaan.

Daarvoor moet hij begeleid worden, waarvoor de Participatiewet een passend instrumentarium levert.
Maar daarvoor moet hij wel
18 jaar zijn, aldus de gemeente, en dat is hij niet.

Dus vangt Thomas bot bij deDienst Werk & Inkomen.

Thomas dreigt daardoor in een gat van ruim drie maanden te vallen. Dat lijkt niet veel, maar drie maanden thuis zitten is volgens de school voor Thomas meer dan riskant. De school heeft hem een basisstructuur geboden, een soort levensritme, en als dat weg valt is de kans verre van denkbeeldig dat hij dat kwijt raken en is voor hem de verleiding om allerlei vormen van grensoverschrijdend gedrag te vertonen moeilijk te weerstaan. En voordat dat weer gecorrigeerd is en er een nieuwe basisstructuur ontstaat zijn we snel een jaar verder.

De school gaat op zoek naar een alternatief. Bij een tweetal voorzieningen voor kwetsbare jongeren in de regio wordt hij niet aangenomen omdat hij volgens deze instanties niet in staat zou zijn om binnen een half jaar uit te stromen naar de reguliere arbeidsmarkt, wat op zichzelf een bijzondere contra-indicatie is voor voorzieningen die juist gericht zijn op kwetsbare jongeren.

Mogelijk maken wat nodig is

Strikte toepassing Participatiewet

page15image33674320

De Dienst Werk & Inkomen houdt vol niks voor hem te kunnen doen, zolang hij geen 18 is, maar verwijst hem door naar het UWV om daar een WAJONG aan te vragen. Aangezien het advies van
het VSO is dat Thomas (beschermde) arbeid kan verrichten, geeft het UWV aan dat het zinloos is om een WAJONG aan te vragen en verwijst weer naar de gemeente. Thomas en zijn ouders willen ook geen WAJONG. Uiteindelijk oppert de gemeente de mogelijkheid om binnen het kader van de WMO een indicatie voor dagbesteding aan te vragen, zodat er een traject richting begeleid werken ingezet kan worden. Maar voor het niveau van deze dagbesteding is Thomas eigenlijk weer te goed.

DUIDING

Omdat de Participatiewet niet wordt toegepast, wringt de gemeente zich in bochten om een andere ‘regime’ (de WMO) aan te spreken om Thomas een aansluiting te bezorgen op de jarenlange investering van het VSO. Ontschotting blijkt

in de praktijk ver weg. Regels gaan boven improvisaties. In het geval van Thomas levert dat een suboptimale oplossing op. Waar de decentralisatie en het ongedeeld budget gemeenten de mogelijkheid biedt om kokers te doorbreken, blijkt de daarvoor benodigde bestuurlijke en ambtelijke creativiteit in de praktijk (nog) niet te kunnen worden opgebracht. Gemeenten moeten dit durven in te zien en daar anders naar willen kijken.

De oplossing is volgens het VSO dat voor elke jongere
die aan zijn laatste jaar begint in het speciaal onderwijs
een plan van aanpak wordt gemaakt met alle betrokken partijen (VSO, participatiemedewerkers gemeente, sociale wijkteams, beschutte werkvormen) over het vervolgtraject, zodat het VSO niet met zijn jongeren moet leuren, maar voor een warme overdracht kan zorgen en de financiering op maat kan worden gesneden. Uiteraard kan een gemeente er ook voor kiezen om jongeren onder de 18 jaar die geen bijstand ontvangen een re-integratievoorziening aante bieden (al dan niet aan de hand van een gezamenlijk plan van aanpak). Dit kan worden vastgelegd in de lokale verordening.

Share on linkedin
LinkedIn
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *