Risicotaxatie en Veiligheidstaxatie

little-boy-1635065__340

19 maart 2020

Het zijn onzekere tijden voor gezinnen, veel kinderen kunnen niet naar school er dreigt een economische recessie en spanningen in gezinnen nemen toe waarin je langer in onzekerheid zit en op elkaars lip zit. Juist nu is het voor sociaal werkers goed stil te staan bij deze risico en veiligheidstaxaties. Hoe hebben jullie dit nu gerealiseerd in tijden van sociale isolatie?

Extra informatie over deze taxatievormen delen we graag. Bedankt Margreet Timmer voor het delen van je kennis. Onderstaand artikel is van Margreet Timmer, meer informatie is te lezen via www.timmconsultancy.nl link

Risicotaxatie en veiligheidstaxatie, wat is het verschil?

Veiligheidstaxatie. Bij een veiligheidstaxatie breng je de feitelijke, actuele zorgen in kaart.
Als het gaat over een veiligheidstaxatie bij vermoedens van kindermishandeling, gaat het over het feitelijke, actuele gedrag van ouders
richting hun kinderen. Het kan bijvoorbeeld gaan over ouders die vaak ruzie maken in bijzijn van de kinderen waar de kinderen bang, stil of
verdrietig worden, ouders die slaan, schoppen of duwen waardoor de kinderen zich pijn doen, geen aandacht of toezicht voor de kinderen
waardoor de kinderen in gevaarlijke situaties terechtkomen of zij zich niet geliefd of gewaardeerd voelen door hun ouders,
ouders die na de scheiding ruzie blijven maken waardoor de kinderen het gevoel krijgen dat ze tussen hun ouders moeten kiezen.
Doordat de kinderen nu schade oplopen en zich niet goed ontwikkelen is het belangrijk om direct de onveiligheid aan te pakken en de eerste veiligheidsafspraken te maken. Door de veiligheid te herstellen ontstaat er weer rust en ruimte om samen te onderzoeken wat maakt dat het
ouders nu niet lukt om de ouder te zijn die ze graag willen zijn. Wat maakt dat zij onder spanning staan en handelen op een manier die niet
oké is voor hun kinderen. Je wilt in kaart brengen welke omstandigheden, gebeurtenissen of vaardigheden zorgen voor stress en spanningen in de thuissituatie. 

Risicotaxatie.Het is dan tijd voor een uitgebreide risicotaxatie. Vanuit wetenschappelijke kennis zijn er risicotaxatie-instrumenten ontwikkeld. Deze geven een overzicht van de factoren die kúnnen leiden tot het mishandelen of verwaarlozen van de kinderen. Het hoeft niet te leiden
tot het niet goed behandelen van de kinderen. Dat maakt dat het erg belangrijk is om tijdig deze factoren in kaart te brengen.
Om er zo samen achter te komen wat zorgt voor een onbalans.
Waardoor ouders overbelast zijn of een te kort lontje hebben en reageren op een manier die niet oké is voor de kinderen. 

Welke risicotaxatie instrumenten zijn er? De LIRIK, ARIJ, CFRA en de CARE-NL.
De CARE-NL bestaat uit 18 risicofactoren die in wetenschappelijk onderzoek bewezen samenhangen met verhoogd risico op
kindermishandeling. Ze worden verdeeld over vier domeinen en een risicofactor: 8 ouderfactoren, 3 ouder-kindfactoren, kindfactor,
5 gezinsfactoren en een risicofactor van (een vermoeden van) seksueel kindermisbruik.
Hoe kun je zicht krijgen op de risicofactoren in een gezin?
Als professional kun je op basis van de informatie die je in het dossier van het gezin vindt een risicotaxatie invullen.
Dit vul je aan met eigen observaties of observaties van anderen. Het is belangrijk om meerdere bronnen te raadplegen.
In onze aanpak echter vinden we het enorm belangrijk dat je de risico’s in dialoog met de ouders in kaart brengt.
Dat betekent dat jezelf kennis moet hebben van de factoren en deze moet kunnen bespreken met de ouders.
Je legt de factoren voor aan ouders, vraagt of deze speelt in hun leven, hoe zij hiermee omgaan, wanneer deze factor voor stress zorgt,
wat de uitzonderingen hierop zijn en welke verander wensen zij hierin zelf hebben.
Als alle factoren in kaart gebracht zijn bespreek je samen welke factor de meeste stress geeft en als eerste aangepakt moet worden.

Voordelen van het in kaart brengen van de risicofactoren.
In het oplossingsgericht werken binnen de jeugdzorg is het gebruik van een risicotaxatie-lijst voor kindermishandeling,
geen vast onderdeel van het assessment. Dat is jammer want naast het voorkomen van ‘blinde vlekken’, biedt het gezamenlijk doornemen en prioriteren van risicofactoren een betere basis en meer draagvlak voor de
veiligheids- en hulpverleningsplannen die je met het gezin maakt.
Share on linkedin
LinkedIn
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *